CAVALETTI. Praca na koziołkach w ujeżdżeniu i skokach

Rekomendacja

„Wielu trenerów i jeźdźców podczas szkolenia stosuje drągi i koziołki, odnoszę jednak wrażenie, że tylko kilku z nich tak naprawdę zna zasady i znaczenie ich użycia. Niniejszy poradnik systematyzuje wiedzę w tym zakresie i dostarcza odpowiedzi na wiele pytań, m.in. czy «kawaletki» jeździ się półsiadem czy ćwiczebnym.”

Wojciech Mickunas, olimpijczyk, zawodnik i trener WKKW, popularyzator jeździectwa.

Krótko o książce

Cavaletti wyglądają jak jedno z najprostszych narzędzi treningowych: kilka drągów, niewysokie koziołki i stosunkowo łatwe ustawienia. Efekt zależy jednak od szczegółów. Odległość niedopasowana do wykroku, zbyt duża wysokość albo za trudny układ mogą zaburzyć rytm, wywołać napięcie i sprawić, że koń zacznie przyspieszać, potykać się lub ratować równowagę.

Reiner i Ingrid Klimke pokazują, jak wykorzystywać cavaletti świadomie: dobierać odległości, wysokość i stopień trudności do budowy, możliwości oraz poziomu wyszkolenia konia. Wyjaśniają, od jakich ćwiczeń zacząć, jak obserwować reakcję konia, kiedy przejść do trudniejszego układu i co zmienić, gdy koń traci rytm, dotyka drągów, usztywnia się albo wykonuje zadanie z wysiłkiem.

Dobrze zaplanowana praca rozwija regularność tempa, koordynację, równowagę, gibkość, aktywność zadu i swobodniejszą pracę grzbietu. Koń uczy się lepiej organizować własne ciało, skracać i wydłużać krok oraz pewniej reagować na pomoce. Jeździec doskonali stabilność dosiadu, wyczucie rytmu i odległości, precyzję prowadzenia oraz równowagę całej pary.

Książka obejmuje pracę z ziemi, na lonży i pod siodłem, ćwiczenia w stępie, kłusie i galopie, pracę na liniach prostych i łukach, elementy ujeżdżeniowe oraz gimnastykę skokową. Z tych samych podstaw korzystają konie młode, rekreacyjne i sportowe: w ujeżdżeniu cavaletti wspierają jakość chodów, takt i przygotowanie do zebrania, a w skokach i WKKW pomagają rozwijać regularny galop, wyczucie odległości i właściwą pracę ciała przed odbiciem.

Największą wartością książki jest uporządkowany system pracy. Zdjęcia, schematy ustawień, omówienie typowych błędów oraz kilkutygodniowe plany pomagają połączyć pojedyncze ćwiczenia w konsekwentny trening. Dzięki temu cavaletti służą konkretnemu celowi, zamiast być przypadkowym urozmaiceniem jazdy.

Dla kogo

• Jeźdźcy i właściciele koni, którzy chcą rozwijać rytm, równowagę, gibkość, koordynację i aktywność zadu konia oraz nauczyć się prawidłowo dobierać wysokość, odległości i trudność ćwiczeń.
• Sportowcy i ambitni amatorzy różnych dyscyplin, pracujący nad jakością chodów, zebraniem, regularnym tempem, wyczuciem odległości oraz lepszą równowagą całej pary podczas wykonywania elementów i skoków.
• Trenerzy i instruktorzy, którzy szukają skutecznego sposobu na urozmaicenie treningu, rozwiązywanie konkretnych problemów oraz równoczesny rozwój konia i jeźdźca.

Zobacz spis treści

O autorach

Klimke to jedna z najbardziej utytułowanych rodzin w historii światowego jeździectwa. Reiner Klimke, specjalizujący się w ujeżdżeniu, zdobył sześć złotych i dwa brązowe medale olimpijskie. Jego córka Ingrid kontynuuje i rozwija rodzinny system szkolenia, odnosząc największe sukcesy w WKKW i startując również w ujeżdżeniu.

Ich metoda opiera się na wszechstronnym rozwoju konia. Niezależnie od dyscypliny powinien on sprawnie posługiwać się własnym ciałem, utrzymywać rytm i równowagę, aktywnie pracować zadem oraz swobodnie używać grzbietu. Cavaletti są jednym z podstawowych narzędzi takiego treningu.

Opinia Equibook

Internet jest pełen atrakcyjnych układów z drągów. Znacznie trudniej ustalić, dla jakiego konia powstało dane ćwiczenie, jaki ma cel i co zmienić, gdy koń przyspiesza, traci rytm albo wykonuje je z napięciem.

Wartością tej książki jest kompletny system: zasady ustawiania cavaletti, progresja ćwiczeń, obserwacja konia i korekta błędów. To praktyczne narzędzie do budowania treningu, który rozwija zarówno ciało konia, jak i równowagę oraz skuteczność jeźdźca.

Przeczytaj fragment

Gdy koń traci rytm nad cavaletti — jak znaleźć błąd i skorygować ćwiczenie.

Rozdział: „Typowe błędy konia i propozycje korekt”, strony 136–143.